ในบรรดาศาสนศักดิ์ ของผู้รับใช้ "ศาสนาจารย์" ถือเป็น ศาสนศักดิ์สูงสุด  ที่น่าเกรงขาม ศักดิ์สิทธิ์ และน่ายำเกรงที่สุด ผู้ที่จะเป็นได้ต้อง มีอายุมากๆ มีประสบการณ์ ทั้งวัยวุฒิ และคุณวุฒิเท่านั้น    ดังนั้นข้าพเจ้า(และภรรยา)จึงไม่มีความคิดที่อยากจะเป็น ศาสนาจารย์  และไม่เคยคิดที่จะสอบเป็น   เพราะมีความคิดว่า เราเป็น แค่ ครูศาสนาอย่างเดียวก็สามารถประกอบพิธีได้ทุกอย่างอยู่แล้วทำไมต้องไปเป็นศาสนาจารย์ด้วย

                แต่เมื่อได้รับการทาบทามจากผู้หลักผู้ใหญ่ในคริสตจักร ว่า ควรจะสอบเป็นศาสนาจารย์เสีย จะได้มี ศาสนศักดิ์ สูงสุด  ที่ติดตัวไปตลอดชีวิต    ในฐานะที่เราถวายตัวแล้ว เราต้องมีความใฝ่ฝัน จะไปถึงจุดสูงสุด ไม่ใช่เพื่อตัวเราเอง แต่เพื่อพระเจ้าของเรา        ข้าพเจ้าพร้อมภรรยาจึงตัดสินใจสอบศาสนาจารย์ จากภาค และ สภา ในที่สุดก็สอบผ่าน  และได้รับการสถาปนา เป็นศาสนาจารย์ทั้งคู่เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน คศ.2009

                เมื่อได้รับการสถาปนาแล้ว เราทั้งคู่ก็มาถามตัวเราเองว่า "นี่เราเป็น ศจ."แล้วหรือ แทบไม่น่าเชื่อเลย  (ยังละอ่อนอยู่เลย)   นับตั้งแต่การได้รับการสถาปนาแล้ว ชีวิตของเราก็เปลื่ยนไป  สิ่งที่เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ คำนำหน้า ชื่อ  จาก คศ. มาเป็น ศจ. และจะต้องติดตัวไปตลอดชีวิต ไม่เพียงเท่านั้น ชีวิตของเราก็เปลี่ยนไป จากธรรมดาๆ เฉื่อยๆ กลายเป็นต้องเอาจริงเอาจังในพันธกิจ  ทำให้งานรับใช้เปลี่ยนไป  ภารกิจที่ทำก็มีเพิ่มมากขึ้น ไม่เหมือนเดิม  ชีวิตเป็นพรเพื่อผู้อื่นมากขึ้น  เราบอกตัวเราอยู่เสมอ ตอนนี้เราไม่เหมือนเดิม เราเป็นถึง "มหาปุโรหิตหลวง"  แล้ว ที่พระเจ้าได้ทรงแต่งตั้งเราไว้ ให้ทำหน้าที่อันประเสริฐ เราต้องทำให้ดีที่สุด  และเป็นตัวอย่างที่ดี ทั้งในครอบครัว ในคริสตจักร และในสังคม   เพื่อให้พระเจ้าได้รับเกียรติจากชีวิตของเรา  มาถึงบัดนี้แล้ว ข้าพเจ้ากลับภูมิใจ ในความเป็นศาสนาจารย์  ที่พระเจ้าได้ให้เกียรติเราทั้งคู่ จากผู้ที่ต่ำต้อย และบัดนี้พระเจ้าได้ยกชูขึ้นเพื่อประกาศพระบารมีของพระองค์

                ขอหนุนใจ น้องๆ พี่ๆ ตลอดจนเพื่อนผู้รับใช้ทุกท่าน ที่ยังลังเล ไม่กล้าตัดสินใจสอบ ศาสนาจารย์    ท่านอาจจะคิดว่าไม่สำคัญอะไร  ถ้าเราคิดว่าศาสนาจารย์ ไม่สำคัญ  ศาสนศักดิ์นี้ก็ไม่สำคัญแต่อย่างไดเหมือนที่เราคิด     แต่ถ้าเราคิดว่า สำคัญ ศาสนศักดิ์ นี้  ก็สำคัญ(มากๆ)  และจะเป็นพรมากในชีวิตของเราในการรับใช้  ทำให้เรามองเห็นคุณค่าในชีวิตของเรามากขึ้น ในการรับใช้  และที่สำคัญพระเจ้าจะได้รับเกียรติมากจากชีวิตของเรา  เราในฐานะเป็นผู้รับใช้พระเจ้าที่พระองค์ทรงเลือกสรรไว้แล้ว   เป็นผู้ถวายตัวแล้ว   เราควรจะมีความมุ่งมั่นปรารถนาที่จะไปให้ถึงจุดนั้น(การเป็นศาสนาจารย์) เพราะการเป็น ศจ. ไม่ใช้เป็นเพื่อตัวเราเอง แต่เพื่อพระเจ้า ครับ  จงยอมให้พระเจ้าใช้เราเถอะครับ

                                                                                        ศจ.บุญยก- ศจ.วรรณา  บุญทา
     คริสตจักรบางบัวทอง